ΑΙΟΛΟΣ - Τάκης Τσαντήλας

κατά συρροήν αδράνεια

18 Νοεμβρίου 2009

αιμορραγείς, το αντιλαμβάνομαι
μα κάνε κάτι για ν' ανυψωθείς έστω ελάχιστα
προσπάθησε τουλάχιστον
πάψε να προσκαλείς ως καλεσμένους
τους θανάτους στο κατώφλι σου
ή να θεωρείς ως αυτονόητα
τα κατά συρροήν ξενύχτια
που διάγεις μες στα κύματα
παρέα με σκιές
και με σεσημασμένες θύμησες

όσο ο ουρανός θα προφασίζεται τον άμαθο
και θα εμμένει πως δεν ξέρει τι
για τ' άστρα που πενθούν
κι αυτομολούνε για το άγνωστο
τόσο τα νέφη θα πυκνώνουν
μέσα στις εντομές του νου
και θ' αναβάλλουν διαρκώς
το συναπάντημά μας με το ποίημα

όσο σιωπάς
μια παγωνιά δρασκελίζει το άπειρο
μια σκοτεινιά αποκρύπτει το φως


(c)  Τάκης Τ.

κρυφός πειρασμός

5 Νοεμβρίου 2009

έτσι να ραίνουν τα ποιήματα

σαν βροχές ποθεινές 
που διασπούν τις σιωπές

και ποτίζουν τα άνθη

σαν ρανίδες ασύχαστου πάθους

ν' αραιώνουν τα σύννεφα

ν' αγκαλιάζει ο κρυφός πειρασμός το κορμί  
και να σμίγουν στη χλόη

(c)   Τάκης Τ.

φυγόδικα όνειρα

28 Οκτωβρίου 2009

μεταφέρθηκε παραπάνω η σκήτη μου

σίμωσε με τα σύννεφα

με τους μύθους θεών και ανέμων   

δεν χωρά πια τίποτα άλλο

παρά μόνο την ισχνή μου ανάσα

λίγες λέξεις θυμώδεις αγνώστου προέλευσης
και μνήμες θολές από σένα

οι νύχτες μου μακρινές και απρόκοπες
εμμονές παλλακείες
σκοντάφτουν πάνω σε χυτούς πειρασμούς
σε φυγόδικα όνειρα
σε ενάλιους στίχους
σε άστρα που μοιάζουν με τ' άτακτα μάτια σου
που φεγγίζουν επίμονα
διασπώντας τη βαθιά σιωπή
και την μέσα μου ψύχρα

και το έλασσον φως που απέμεινε

ταξιδεύει στο άπειρο
με ιέρειες θύμησες
με απόκρυφα δάκρυα
και φιλιά μυστικά που φωνάζουν


(c)   Τάκης Τ.

έκθαμβο βλέμμα

20 Οκτωβρίου 2009

το φως των άστρων είναι άθολο
κοινές οι λέξεις που εκπέμπει
κοινός ο τόπος της συγκομιδής

οι νύχτες που κοιμάσαι

αγκαλιά με τα ποιήματα
αλλάζουν μόνο

ένας καφές, ένα πρόχειρο γεύμα 
μπουκιά στο πόδι
και άντε πάλι να σκαλίζεις στίχους
μες στα νέφη

συγχώρα μου το παράφωνο του ήχου μου
την καθ΄ υπόδειξη της μνήμης βασκανία
όπου το βλέμμα στέκει έκθαμβο
μπρος στις μαρμαρυγές
που αναδίδει το κορμί σου


(c)  Τάκης Τ.

στα οδοφράγματα των πόθων

5 Οκτωβρίου 2009

στήνοντας γέφυρες

με διαυγείς κι άρρηκτους στίχους

στ΄ ανταριασμένα σύννεφα

προσμένουμε την ώρα

τη μυστική στιγμή

που ο ορίζοντας θα λάμψει άλικος

απ΄ τις απανωτές εκρήξεις

απονενοημένων άστρων

που δρασκελούν τον ουρανό

και δραπετεύουν για το μέλλον

φτάνει μια ισχυρή βροντή

μια ξαφνική παλίρροια

μια άσωτη του φεγγαριού αχτίδα

ν΄ αφυπνιστούν οι μνήμες

να φωτιστούν οι νύχτες

και να προβάλλει ο έρωτας

υψιτενής και άναρχος

πάνω στα οδοφράγματα

των πόθων

(c)   Τάκης Τ.